Korkuyorum...
Gecenin sessizliğinden
Usulca gidişinden arkana bakmadan
Korkuyorum....
Yalnızlığın en yalın hâlinden
Yıldızların bana olan düşmanlığından
Her gece gözlerime astığım senden
Korkuyorum....
Biri gelecekte yaralarımı saracak diye
Yavaş yavaş günden güne eriyen umudumun bitmesinden
Kalbimin bana küsüp atmaktan vazgeçmesi den
Korkuyorum....
Halbuki yanıbaşındaydım
korkusuzca bakarken gözlerine yüzünün tatlı çizgilerini kazıyormuşum aklıma
Çok sonra farkettim bunu
Yalnız başıma sandalyede kalan parmak izlerin çıkarmıştı anılarımızın köşelerinden
Cam kenarına sinmiş hayalini ağlarken karşılıyorum hep
Bıkmış bir tavırla yüzünü çeviriyor artık
Elinde olsa tüm acılarımı alır taşır sinesinde ama
Susmak kalıyor elinde kalan çareyle
Korkuyorum.....
Bir parça kağıda yazıp seni kaybetmekten korkuyorum
Öldüğümde bizi yaşatacak bir sen daha olmayacak
Unutulmaktan korkuyorum en çokta
Çocuklar gibi yüreğinin eteklerinden çekiştirsem
Alırmısın korkularımı bir çırpıda kollarınla yaralarımı sararak......
©pelşin
F