Gecelere sarılıyorum,
yalnızlığımdan.
Gündüzleri karanlıkları arar oldum,
korkuyorum artık ben,
güneşli günlerde gölgemden.
Yanımdan geçerken birileri
yine korkuyorum yere yansımasından,
her defasında
o gölgenin sana ait olmadığını öğrenmekten,
yine kahrolup bir gecede
sana bin mısra yazmaktan korkuyorum..
©osmanov
O