kapkaranlık bir gece
ne bir ses var ne bir esinti
korkuyorum ölümün kıyısında gibiyim
bağırıyorum bağırdıkça
daha dibe vuruyorum
vurdukça ölüyorum
tarifsiz bir acı
kimse yok
merak eden yok
arayan yok
sessizce oturuyorum uçurumun kenarında
korkuyorum ama biliyorum artık çok geç
korkuyorum ve elimden gelen hiç bir şey yok
korkuyorum çünkü arkamda sevdiğim kimse yok
ve
korkuyorum usulca ağlayarak korkuyorum
M