Korkar oldum gelecek yarınlarım dan
Alışkın değilim böyle yaşamaya ben
Gel ne olursun hasret gelmeden gel
Çökmeden gecenin karanlığı üstüme
Büsbütün alev alev yanıp kül olmadan
Yaşanmıyor sensiz, nefesinsiz işte
Eylül yaprakları gibi oldu bak ömrüm
Kalmadı ufacık tutunacak umudum
Hem senin yokluğun birde bu karakış
Donmaktan değil biliyormusun korkum
Sensizlik ten düştüm zaten yorgun
Aklım firari, kalbim ise şimdi sürgün
Gönlümde artık hergün bir isyan
Bilmem bu nasıl yaşamak nasıl hayat
Bıktırdı yaşamdan bezdirdi beni
Burkuldu yüreğim titriyor hep ellerim
Ağlamaya esir düştü artık gözlerim
Biliyorum öldürecek birgün beni özlemin
©imkansız
I