Sevinçlerimiz var kursağımızda heveslerimiz gibi
umutlar yürüyüp gidiyor çamurdan sırça köşkler de
tutan yok ellerinden ölüme bırakılıyor besbelli
annesiz babasız ve yarsız gibi
tutan yok bu sıcacık parmakları
yanlızız
yalnızız
körpe bir hatun misali
seviliyoruz seviliyoruz incecik bedenler için
ruhumuz ağır vasıta bedenler desen yaralı
gülüşler samiyetsiz
ve hala aç ruhumuz.
©h.doğan
H