Dünya bin yıl yaşasa
yaşasın seni sokmayan yılan
haklı yerine haksızlığa uğrarsın
dönüp durur zamanı izlerinde
umut ettiğin hayat kargaşası
kırılmış aynaların öte ki yüzü
çünkü kağıda dökülen şiirler
her bir yaşanmışlıklara aittir
Koru kendini aç kurtlardan
koru kendini tüm zamandan
elini tuttuğun zehirli sarmaşık
koru kendini yüreği avucundan
yorgun geçen ömür kin kusar
geceyi en derin yalnızlık sarar
korkular la yüzleşmek misali
içinden bir can havli kopar
birazdan ışıklar artık sönecek
güneş yarını yine görecek
uzun bir yol sonu bilinmez
giden geriye dönmeyecek
kırk yıl yatarsın bu zindanda
her yanın soğuk paslı ranza
üşürsün çakalların gecesinde
koruyan kollayan olmaz burada
tedirgin hal alır götürür seni
düşüncelerin özgür kılar seni
dalıp gidersin derin mazilere
geçmişi getiremez sin geri
ay vurur en dipsiz karanlığa
bir ışık süzülüyor duvarda
unutulmuş kenarda yalnız
ağlayan yaşsın ranzanda
©cihan3
C