Bu şehrin sokaklarında tanıdık anılar var ama sima yok.
İçimde öfke besleniyor, tek çocuğum o benim, büyüyor.
Onu seviyorum ama halime devamlı gülüyor.
Güzel anılar aklımda, yaşadığım kişiler de mezarda.
Onlardan hatıra kaldı bu öfke, yok oluyor sadece bir ezanla.
Güzelliğe duyulan öfke artık onun olmamasındandır belki.
©jesse-sadm
J