Koştum
Öptüm ellerinden
O sonu gelmez yalnızlığımın
Bayramlar gelmezdi kapıma
Çocuklar şeker toplardı
Hiç isteyen olmazdım ben
Parmaklarımın topuk sesleri
Tırmalardı kulaklarını
Bir kervan çaldı kapımı
Koydu devesine
Yalnız kalmış yaşlılığımı
Aldı götürdü sağ salim susmak
Bilmeyen yağmur damlalarına
Yakuttan bir tahttı bu
Şemsin aşkı vardı kıskançlığı vardı
Buldu mu yarin yüzünde asıl sevgiliyi
Kaç sevgi toprak oldu
Hiç tükenmeyen ihtiraslara
Gerçek aşk dünya nimetlerinde yoktu
Artık kadınlar ve adamlar
Susmalıydı
©hanaunal
H