Yıl doksan yedi,
Ağlıyorum gece gündüz.
Bir tek kelime konuşamıyorum.
Sadece ağlıyorum.
Annem babam uyuyor.
Bağırıyorum, uyandırıyorum uykudan.
Acıktım sadece ve sadece acıktım.
Söyleyemiyorum
Bıktırıyorum
Ve kötü bir bebek oluyorum
Milenyumdan iki yıl geçmiş,
Sofradayız, yemek geliyor.
Bir kaşık çorba alıyorum, Üzerime dökülüyor.
Küçücük ellerim ve kocaman bir kaşık
Ben dökmüyorum yemeğimi
Kaşık çok büyük
Söyleyemiyorum
Kötü bir çocuk oluyorum.
Teoman'ın "daha" dediği yaştayım
Üniversite sınavı var
Ders çalışmayı sevmiyorum
Günün üçte ikisi sıralarda geçiyor
Eve gelir gelmez uyuyorum
Babam diyor "Sanayiye mi gideceksin?"
Annem ise "Kuzenlerine bak, neler yapıyor?"
Kötü bir öğrenci oluyorum
Annemin evlendiği yaştayım
Okulda durumum içler acısı
Yıllardır ne bir kalem tuttum
Ne bir sayfa kitap okudum
Elimden hiçbir iş gelmiyor
Kira günü gelmiş çatmış
Cebimde bir kuruş yok
Evden kovuluyoruz,
arkadaşlarım da beraber
Kötü bir arkadaş oluyorum
Askerlik çağına geldim
Sözde "Erkeğin adam olduğu" yaşa
Aşkla daha yeni tanıştım
Sigara içiyorum, içme diyor
Dersleri anlamıyorum
Yapacaksın diyor
Yalan söylüyorum
Çekip gidiyor
Kötü bir sevgili oluyorum
Şimdi babamın baba olduğu yaştayım
Elimde avucumda hiç bir şey yok
Ne ailem memnun benden
Ne bir tek arkadaşım
Ne yüzüme gülen var
Ne de bir tek sırdaşım
Eriyorum gün geçtikçe
Şiirler tek yoldaşım
Ben mutsuzum dersem de
Kötü bir insan oluyorum
Anladım ki ne yapsam
Yaranılmaz insanlara
İyilik söz gibi uçar
Kötülük benzer yazılara
Artık ben benden geçtim
Bakıyorum yarınlara
İyiliklerim gizli saklı
Kötülüklerim hep açıkta
Şiirlerimden tanıyanlar
Anlar kalbim ne durumda
©metahlicki
M