KÖTÜ

Bir yarım kalan hikaye var. Bir yanım, eksik.
Ben zamanla baş etmeye çalışan adam.
Kuşkular ve korkulardan ibaret bir ritim bozukluğu.
Ellerim titremiyor.
Gözümü kırpmadan, öldürebiliyorum işime gelmeyen korkuları.
Gerçekciliğimin içindeki hayallerim.
Geçmişin kırıntıları.
Ve geleceğin belirsizlikleri.
Düşüncelerimde çatışma var.
Bölünmüş bir akıl.
Bölünmüş bir, ben.
Farklı yanlarım savaşıyor.
Kendi içimde savaş veriyorum.
İçimdeki farklı bakış açılarının kontrolünü, kaybettim.
Sıradan bir oyun, tehlikeli olmaya başladı.
Şimdi nerden? Nasıl? Baksam.
Yine Seni seviyorum.
Sana muhalefet bir yanım kalmadı.
Politika yürütecek yalanlarım da yok zaten benim.
Kötü adamım bu hikayede belki, evet.
Fakat arzum zarar değil, ya da bir heves değil bu defa.
Yarınlar ufkundan izlemeye çalışıyorum kendimi.
Olasılıklarım ve analizlerim,
her zamankinden daha fazla şimdilerde.
Hepsinin içinde, sen.
Geçmişimin her yanı, sen.
Evet kötü adamım ben belki, bu hikayede.
Sonradan bir anda çıkıp gelen,
davetsiz bir misafir.
Taşların dengesini bozan,
fazlalık bir parça.
Çalmaması gereken yerde,
son ses çalan bir şarkıyım ben.
Silinemeyen bir duvar yazısı.
Bastırılamayan bir isyan.
Ve şekerle kandırılamayan bir çocuk.
Evet kötü adamım ben.
Ne fark eder.
Kötüler de sevebilir.
Kötüler de, güzel sevebilir..
©dias