Karanlık köşelerde saklanır hep,
Gölgesinden bile korkar kötülük.
Kendi sesinden ürker, titrer,
Cesareti yalandan bir örtülük.
Göz göze gelmez aydınlıkla,
Bir ışık düşse kaçar gider.
Adını fısıldasa doğruluk,
Sessizliğe gömülür, siner.
Korkak bir rüzgar gibi eser,
Arkasına saklar sahte yüzünü.
İyiliğin duruşu karşısında,
Ezilir kendi yalan sözünü.
Bilmez ki doğrular yılmaz,
Sevda gibi kök salar umut.
Kötülük hep korkar gerçekte,
Çünkü yürek ister mertlik, cesaret.
©alifrat34.
A