süzülürken gözlerimde yaşım
her çile'de ağırdan dertli başım
sigarayı her çekiş'im
kaplıyor içimi yangın yeridir bağrım
halime bakıp beni hor gördüler
gözlerimi sanki mutluluğa kör ettiler
sevincimi kedere boğdular
onlardan farklı yanım insan olmaktı anlamadılar
dinmeyen yaradır hayli içimde
izler yer ederken düşüncelerime
hatırlatır kendini bir köşede
sarar dertlerim beni en güzel günümde
kötülük bilmedim insanları severken
yüreğim insancıl atardı vicdanlı içten
sevdim her mevsim doğayı kucaklar'ken
güvenim sarsıldı ümitlerim boşa çıkarken
insanlığı kaybetmiş birinden insan olmasını ümitle beklemiş
beklerken bendim gözlerde insanlıktan nasibini almamış
iyilik vücudumu saran korkunç bir bulaşan hastalık'mış
yaklaştıkça her kişiye merhametle gördüm vefa'da yoksul'muş
©chn
C