Gökyüzünden inmiş sanki tüm kötülükler
Kapıları açılmış gibi yecüc ile mecücün
Kimi aldatma kimi aldatılma peşine düşmüş
Bir de bakıyorsun intiharlar gökkubbeyi bürümüş
Yetim kalmış güzellik adına çizilen kağıtlar
Kalem kelâmı ile gömülmüş yalnızlığa
Oysa çıt çıkarsa kıyametler kopacak
Çıt çıkarsa boynu vurulacak cehalet kurdunun
Kimi ete kemiğe bürünmüş şeytan olmuş meselâ
Tutmuş üç günlük bebeğin bacağından
Sallandırmış dipsiz ölüm kuyusuna
Paramparça...
Kim verecek cavabını belirsiz sorularla
Kalem öldü...
Kelâm öldü...
Bir yetim kalan sayfalar kaldı geriye
Bir de bombalar ve ihanetle dolu geceler
Geride binbir gece masallarının çığırtkanı gevezeler
Gönül sevenler öldü...
Kaplamış kapkara bulutlar gönül coğrafyasının üstünü
Ne çıkmaya niyetleri var ne gitmeye
Şimdi beni de kalemin yanıbaşına gömün....
©gülvekül
D