Yürüyorum,her yer siyah beyaz.
Eski televizyonlar gibi,karıncalı biraz.
Duygular da öyle:
Sevincin yerini almış; hüzün,nefret ve sancılar.
Etrafımda koyu bir renk var.
Sarmış her yanımı,simsiyah sarmaşıklar.
Kurtulmak istiyorum,
El atıpta yok mu kurtaracak.
Biri dokunsa,renklenir miydi bu dünya ?
Gider miydi Bu koyu renkler,koyu duygular.
Var mıydı öyle bir kalp ?
Rengârenk;gökkuşağı gibi,içimi ısıtacak.
İnanır mıydı buna cümle âlem,kâinat.
Ben inanıyorum,öyle bir yer var.
Giderken izin verir miydi, şuradaki bembeyaz at.
Gerçi gökkuşağında,var mıydı beyaz ?
Bana gerek yok,renkler birbirini tamamlıyor.
Yorulmuşum, uzanıp dinleneceğim biraz...
©sevkii
S