Uzak diyarlardan, kaderin gülüşüyle,
Köyün bağrına düştü bir öğretmen yüreği.
Tahtalara harfler, kalplere bilgi ekti,
Küçük bir köyde, sevgi fidanı filizlendi.
Bir gün bahçede, çiçekler açarken,
Gözlerime bir ışık düştü, güneş gibi parlayan.
Köylü bir kızdı, güldü bana selam veren,
O an kalbimde bir fırtına koptu, aşık oldum aniden.
Sözler döküldü dudaklarımdan, bülbül gibi öttü,
Sevgi filizlendi, her bakışta büyüdü.
O da sevdi beni, kalbi benimle çarptı,
Birlikte yarattık hayallerimizi, sevgiyle örttü.
Köyün merasimi, düğünümüz oldu,
Birleşti iki kalp, sevgiyle doldu.
Davullar çaldı, zurnalar öttü,
Halk halay çekti, coşkuyla gökyüzüne yükseldi.
Beyaz gelinlik, tertemiz bir sayfa,
Sevginin ışığıyla aydınlandı dünya.
Öğretmen ve köylü kızı, el ele tutuştu,
Sonsuzluğa uzanan bir yola adım attı.
Dualar edildi, mutluluk gözyaşları aktı,
Köyün insanı, sevgiyle kucaklaştı.
Bir araya gelen iki ruh, bir bütün oldu,
Köyün kalbinde, sevginin ateşi tutuştu.
Artık küçük köyde, bir sevgi yuvası vardı,
Hayatın zorlukları, sevgiyle aşıldı.
Öğretmeye devam, aileyi de büyüttüler,
Köyün insanıyla, bir bütün oldular.
Şükürler olsun bu güzel kadere,
Bana bu sevgiyi, bu mutluluğu verenlere.
Köy öğretmeni ve köylü kızı hikayesi,
Sonsuza kadar yaşayacak, sevginin sesi.
©hasanbey.
H