Aç,susuz ve ıslaktı...
Kimse onu sevmez küçük yüreğine hançerler saplandı...
Gözyaşları yere damladı.
Ruhu kanıyordu içine kanlar süzülüyordu.
Minik bir serçe kadar narin,
Ama insanlar hain,
Çok yara açıldı kalbinde...
Bir dost buldu kendine,
Minik bir serçe,
Koymadı onu kafese,
Hapsetti onu kalbine...
Kristal gözyaşları minik bir göl oluşturdu,
İçine düşüncelerinden mücevher balıkları koydu.
O kendi kendine mutluydu...
Çünkü o serçe,
Küçükken ölen çocukluğuydu
©rumeys_a35
R