Küçüğüm

Şimdi hangi çocuk sokakta çaresiz,
Hangisi bir peçeteye sığdırmış
O güzelim hayalleri.
Ana babalarının olmadığına mı dolsun gözlerim ?
Yoksa boğazlarınden geçmeyen lokmalara mı ?
Şimdi durdum yanında birinin.
Üflediği melodikada anlatıyor,
Hayatının yerle bir olduğunu.
O notalara sığdırıyor,
Acılarının küçük kalbine sığmamasını.
Duruyor küçük öylece,
Dedim sen nasıl öğrendin bunu çalmayı.
Baktı gözlerime ümitsizce.
Kendi kendine öğrenmiş.
Belki şiddet korkusuyla,
Belki aç kalmak endişesiyle.
Parmakları dolaşıyor melodikanın ensesinde.
Bir çocuk gördüm bugün.
Ceplerine doldurmuş hüzünlerini.
Şeker olması gereken ceplerde,
Biraz da gözyaşı vardı.
Umut olması gereken gözlerde,
Hem acı hem korku vardı.
Kaplerine şefkat etmek yerine,
Morarmış bedenini izliyorum küçüğün.
Onu okşamak için,
Acımayan yerlerini arıyor gözlerim.
Ve o bana bakıyor öylece.
Alıp bağrıma basmak geliyor içimden.
Ama yaraları acır yine bilirim.
Gözleri bu sefer benim yüzümden dolar.
Kaldıramaz bunu içim.
Ben ona sadece,
Şefkat ve sevgi dolu gözlerle bakabilirim.