Saçları sarıydı gözleriyse kara
Küçük kız çocuğuydu o bende
Cicili bicili giyinmiş masum ve tatlıydı
Belki sizce kadındı ama bende hep çocuktu işte
İçten gülüşü iliklerime işlerdi emsalsizce
Koşarak ellerini açıp koynuma atlaması...
Ah küçük kız hiç büyümedin gözümde
Aynaya geçip bakıyorum bazen kendime
Bakıyorum işte yüzümde ellerin var hala
Seni hatırlıyorum kokunu çeke çeke
Alıyorum ellerini basıyorum kalbime
Bazen ne yapıyorum biliyor musun?
En sevdiğin parka gidip oturuyorum öyle.
Senin kahkahaların canlanıyor ne bileyim?
İyi geliyor bana.
Ağaç kenarında çıkmış papatya, evet;
En sevdiğin çiçekti kıyamazdın sen.
Koparıp veremezdin elime.
Tutardın elimden götürürdün yanına
Bak çok güzel derdin kıyamadım koparmaya
Bunu vermişim gibi kabul et derdin.
Ah küçük kız bir türlü büyümedin gözümde.
©tugaybağ
T