KÜÇÜKLÜĞÜMÜ özlüyorum...
Küçücük şeylerden mutlu olur
O kalabalık sokaklar da kaybolur
Zaman Zaman düşer ,her yerim yara olur
Doyasıya aglardım,Acılarım dinene kadar...
En azından Biri gelir sorardı ,
Hey Çocuk; Neyin var ne oldu diye...
Yar'dım etmeye çalışırlardı..
______Şimdi BÜYÜDÜM;
Hiçbirşey mutlu edemez oldu...
Kendi yalnızlığım da kaybolur
YAR'ın ayrılıgı YAR'a yapar yüreğim de...
Öyle cok aglamak isterim ki
Yapamıyorum,akıtamıyorum gözümden YAŞ'ları...
Belki de ; Kimsenin gelip sormayacagını
NEYİN var demeyeceğini bildigim için
Gözümden yaş'ları akıtmıyorum...
______Özlüyorum Küçüklüğümü; O vurdumduymaz halleri...
Emin Barut
©eminbarut
E