Küçüktük ve sokaklar hiçte masum değildi
Kutu gibi bir evde iki kardeş
Anne baba yok başımızda
Fakirdik yemeye bayat ekmeğimiz bile yoktu
Konu komşu olmasa ne fayda
Herkes geçim derdinde
Kimileri kendi keyfindeydi
Hayat işte kimine adil kimine çile
Kimse bilemedi küçük bedenlerimizdeki yalnızlığı
Annem ben çok küçükken beni abime emanet edip
Gençliğini sağlığını zehir kusan fabrika köşelerinde harcadı
Doyamadimki anne sevgisine
Yoksulluk sadece aç kalmakla bitmiyor ki
Herşeyin eksik bir tarafın yarım
Belkide elinden çalınmış sinsice yarınların
Zor olsada büyüdük işte
Ama annem hasta sevmeye bile kıyamadık Doyamadık gül yüzüne
Gencecikti tükendi
Melek oldu cennetin bir köşesinde
Biz kocaman adamlar olduk
Sevdik evlendik ama annesiz kimsesiz
Şimdi Baba olduk büyüdük mü sizce
Bence biz hep çocuk kaldık hep biraz eksik...
T