yol olmuş gidiyor ömür lük sevdalar
ayrılık varmış sevmek te bir ihtimal
güven olmuyor aşkta kimi seveyim
kırık bir kalp bir teselli kalır yarınlara
ince sızı derin olur yaralar ım azıyor
kanadıkça üstü kalın kabuk tutuyor
umut kalmaz hayal suya düşünce
mutluluk uzun sürmez sonra bitiyor
alıştım yalnızlığa yalnız kalmışlar ıma
çok koymaz bana alışır insan mutlaka
kader bu alnıma yazılmış doğmadan ki
elden gelen birşey yok yaşıyorum oysa
yaşamak denir ise buna sensiz çok zor
yüreği mi aç bak hasretle yanan bir kor
ne gözyaşım söndürür yağan yağmur
kül olurum savrulur esen rüzgâra sor
©cihan.
C