kanadı kırılan bir kuş a döndüm
dağı kendime siper ettim düştüm
rüzgar oldum ben kâh savuruldum
Küllerim den dirildim ah! bölündüm
çocukluğumu sokaklar da yaşamadım
sanki ben büyüdüm de hiç doğmadım
hayat yalnış a sürükler beni çıkamam
imkansız derin düşünce lerden takıldım
zindan bana bu dünya yalan zaman
kime inansam hepsi oyundu ki aman
yarı yolda terkedilmiş viran çöpten
farksız buruşulup atıldı ömür kalan
düşlerim ömür kadar yorgun
bedenim ölüm kadar suskun
sessiz gecenin yalnızlığı ben
vakitsiz bir yanım veda olsun
bulutları çıldırtan yağmurlar
ıslatın üstümü dökülen yaşlar
zaten gün doğmadı benim için
siz aydınlık ben karanlık dostlar
ŞAİR: CİHAN ŞENTÜRK
C