sen dünyanın en güzel yerindesin
bense bir sahil kasabasının kırık kulübesinde
ellerime paslı çiviler batıyor
rutubeti soluyorum
güneşi hiç doğarken görmedim
gri bulutlar hep örtüyor
sen güzel doğan güneşle iyi misin ?
rüzgarı selamlıyor musun ?
güzel bir müzik çaldığında dans et
sen dans etmeyi seversin
uzak gemiler hep uzak bana
kıyımdan köşemden geçen yok
yaşlı bir ağacın gölgesinde
bahçeme çiçekler ekliyorum
kuşlar uçuyor mu senin gökyüzünde ?
ellerine gelip konuyorlar mı ?
konarlarsa sakın korkma
senin güzel ellerin vardı
odun topluyorum kış için
buralar hep soğuk olur
geçen bir fırtına koptu
ektiğim bütün çiçekleri götürdü
sen orada hiç üşüdün mü ?
dahası gökyüzüne gri bulaştı mı?
en güzel yerindesin biliyorum
ama sen yağmuru seversin
burada pek bir şey yok
sana metinler dizmek isterdim
bu kadarına alıştım
her şey olması gerektiği gibi
bana söyleyeceklerin var mıydı ?
anlatmak için çabaladın mı?
oradan yazmak çok zor olsa gerek
çünkü oradan buraya bir yol yok
Benim bütün yollarım çirkin
Sen güzellikler içindesin
Ben kirin pasın
hep beyaz kal ben karanlığa alıştım
çünkü sen dünyanın en güzel yerindesin
bense bir sahil kasabasının kırık kulübesinde
©kalemim.
K