Hani hüzünlü bir baharı sabahına kavuşturacakken yıldızlar
Birden bire düşüverir aklına..
Adını sanını hatırlamadıgını sandığının,
Kirpiklerini saymaya baslarsın..
Başını omzuna yasladıgın andaki huzuru getirir
pencerendekı rüzgar..
Kapı hısırtısına istemsizce o mu diye bakarsın..
Ne zaman bir el omzuna dokunacak olsa Dönmeden evvel
onu dilersin içinden..
Şarkınız calınca hem duymaya tahammülün olmaz!
Hem delice söylemek istersin..
O son gece, o son bakış, o son gidiş
Tüm sonları sıralarsın ardından..
Yetim kalmıs mısraları sahiplenirsin
Ve bir şiir daha doğar dünyaya..
Hem kitaplar dolusu onu yazmak istersin
Hem de adını anmaya yoktur tahammülün..
Aşkla gururun son sahnesidir bu
Ya gururlu bir şekilde
aşksız ölürsün
Ya da aska doymuş bir şekilde
gurursuz..
Her gün ezberini yaparken bu hikayenin
Sunu unutma
Yanan sigarasının külünü dahi sevdiysen
Kokusunu ölmeden unutamazsın..
©payiz
P