Ağladığın kadar boşlukta salınırsan
renksiz sarıl geçmişine
hatta sev yanışını gözlerinin
yağmuruna zar at
ışıkta ela
gölgede kahverengi
bakışlarınla okşa
Doymuyor gözleri aşka
şizofren aç gözlüklülerin
doyurmuyor sofradan kalktığında
bir nasihat
iki sokumluk ekmek
üç kişilik rant
gelirse seçtiğin eşek
dört ganyan
Mutlu görünüyorsun
çerçeve içinde siyaha poz kesmiş
boynun kadrajı geçmiş
demezler mi
Kim bu densiz zürafa
atık sohbetlere edebiyat parçalayan
silik fotoğraflarda
Kağıda anlatır gibi anlatıyorum kaleme
kaleme anlatamıyorum kendimi
hadi gel bahse girelim
uşak katil değil
©monokrom
M