sen gidince
ben senden kalan kırıntıları verdim güvercinlere
senden kalan her hüznü kumbaraya attım
sesinden düşen her kelimeyi kulak arkası yaptım
yüzüme sığındığım her kuyuyu çölüne gömdüm
ben sende tutuklu her çocuğu parka çıkardım
salıncakta salladım avucumda açan sevinçlerini
sen gidince gözyaşlarımı da
kumbaraya attım
bir ağacın dibine gömdüm içinde yaranın kabuğu olan şişeyi
ızdırap alıp kağıda sardım
sokak sokak içtim güzelleştim
senden kalan her hüznü kumbaraya attım
kumbaramı da haraç mezat
bir eskiciye sattım
...
A