Kumdan kaleler inşa ettim sahile, Dalgalar yıktı her birini bir anda. Hüzün kapladı kalbimi, hüzünlü bir hane, Yok oldu hayallerim, bir kum tanesi gibi savrulan.
Umutlarım kumdan kaleler gibiydi, Kolayca yıkıldı, dayanamadı dalgalara. Sevginin rüzgarı esti, gözyaşları aktı gözlerime, Gerçekler vurdu yüzüme, acımasız ve sert bir şekilde.
Ama pes etmedim, yeniden inşa etmeye başladım, Bu sefer daha güçlü, daha sağlam kaleler. Temellerini sağlam attım, sevgi ve inançla, Dalgalara karşı koyacak, sonsuza kadar kalacak.
Kumdan kaleler inşa ettim, biliyorum yıkılacaklar, Ama her yıkılışta daha da güçleneceğim, daha da öğreneceğim. Çünkü hayatta her şey geçicidir, sevgimiz ve umudumuz hariç, Onlar kalbimde yaşayacak, sonsuza kadar parıldayacak.
©zilan.
Z