Her gün suladığın çiçek de solacak,
Üzerini kapattığın yara da kanayacak.
Soluk soluğa çıktığın yokuş da bitecek.
Gözlerindeki nefret, elbet bir gün dinecek ama
Bende hâlâ ilk günki gibi kalacak yerin.
Aynı yağmurlar yağacak bu şehire,
Sana yağarken gökkuşağı açacak belki.
Bana kalan gök gürültüsü olacak.
Dalların yeşerecek gelen baharlarla belki, ama
Olur ya, sararır da dökülürsen tutunduklarından,
Usul usul yükselirken gazelindeki duman,
Kırılan dallarımı da at harıyla yanan ateşine.
©tuna68
T