Kurak topraklara umut ektim, Yağmurlar yağıp filizlenecek diye bekledim. Günü geceyle birleştirdim, Harıl harıl çalıştım, çabaladım.
Bir yuva kurmak için, Hayallerim vardı, ümidim vardı gönlümde. Nereden bilebilirdim, dünyanın çarkı tersine dönecek, Zalimlerin zulmü saltanat sürecek, fakirin hayalleri yıkılacak.
Devran hep böyle mi sürüp gidecek? Yine yıkıldı umutlar, yuvasız eşsiz kaldı, Neşesiz kaldı fakirin sevinci kursağında.
Ekmek parası için didindi, Yorgun düştü bedeni, bitkin kaldı ruhu. Adaletsizliğe karşı sesini yükseltti, Zulüm karşısında boyun eğmedi.
Umutsuzluğa kapılmadı, Savaşmayı bırakamadı. Bir gün güneş doğacak biliyor, Kurak topraklarda çiçekler açacak.
Fakirin yüzü gülecek, Adalet yerini bulacak. Umutsuzluk sona erecek, Mutluluk saracak her yanını.
O güne kadar mücadele edecek, Pes etmeyecek, yılmayacak. Umut tohumunu kalbinde taşıyacak, Kurak topraklara umut ekmeye devam edecek.
©hasanbey.
H