Doğar, kurban.
Ölüme meydan okurcasına, hayatta kalmaya direnerek. İlk isyanıdır bu, kadere.
Yazgısına çizilen ilk çizik...
Büyür, kurban. El bebek, gül şebek...
Hiç beklemediği bir anda tek servetini çalmaya gelir, hırsızın biri.
Çıkar gelir, biri. Seni senden almaya...
Bir katil!
-Sonsuz bir son lutfedilen kalpkırımcı-
Sonu gelmeyen kalpkırımında listede en başta, adım. Kalpkırımında sonuncu bendim. Kırımcı'nın sonu...
Unutmadan!
Ruhunu okşayan sadist huzuru...
Haz verirdi, çığlıklarım.
Çizdiği her bir santimim, zevkti.
Zevki, şerefimdi.
"Zevksiz zevkleri olan bir katil ve pençesine takılan bir kurban" idi, baş yapıtı.
Gururlandırdı eseri ile, şâh-ı eseri ile...
Ne de güzel acı veriyorsun ama!
Kirpiklerin, kırbaç; ellerin, kelepçe.
Sesin, kalbime attığın pençe.
Kalbim ise, avuçlarında *****an serçe.
©veyra
M