Kötü bir yalnızlıktır dünden soluduğum
Bugünse kayıplarda nicedir.
Yalnızlığı dahi kaybettim
Sahi gören oldu mu gölgemi?
Aslında ne önemi var kimliğin,
Şiirleri öldüresiye yazacak kadar
acılar biriktirmişken üstelik.
Bir katilim
Bu da itirafımdır geçsin kayıtlara;
’ben öldürdüm tüm düşlerimi’.
Aynalar yorucu
Korkutucu çoğu zaman.
Onlar bile geçmişe dairken,
Dünde kalmışlara neden bu sorgu?
Sorun hadi,
ben kendi cinayetimi yaşıyorum.
Tanıklık ederken sadece beynim yaşantıma
Ben oyunun kurallarını bozdum.
yaşamak neydi ki?
Uzunca bir intihar sürecinin can bulmuş hali mi?
evet
Kesinlikle öyleydi.
Ve ben intihar ettim.
Yanılgıdır intihar kimine göre,
Cinayetlerse bilincin en açık hali.
Sorgularken tüm insanlar benliğini
Ben mutlulukları çaldım ömrümden.
Evet
Hırsızım ben!
Dosyam epey kabardı
Ben kabartırken tüm dalgaları sahilime.
Vurgun yemek için dalmak lazım.
Daldım öyleyse en derinime.
Kabullendim acılarımın açan çiçeklerini,
Yalanlarla dolu acı ömürler kendime.
Gerçekler hep acıdır,
Kendi cinayetimin kurbanı olan bana sevgilerimle...
DENİZ/FURKAN
©
©_furkan_
_