Zamanı geldi artık bu yaşlı ihtiyarın,
Görüp göreceği bunlarmış ne yapalım.
Mirası tozlu bir defter,
İçinde on altı yıllık yalnızlığı...
Gayrı artık ayrılık vaktidir,
Veda etmeliyim terazisi bozuk bu dünyaya,
Arkamdan ne derler bilmem
Belki bunamış belki tırlatmış...
Veda etmeliyim küf kokan hayallerime
Bırakıp bu köhne yere,
Gitmeliyim en kaliteli kıyafetleri giyip...
İnsanların kafasındaki eksik tahtaların,
Yeni evim olacağını bilmezdim ölmeden önce.
Hadi bana eyvallah,
Gitmeliyim,
Kurumuş sarı çim gözlerini bırakıp
Gitmeliyim öyle ya
Sessizce bu kirli düzene atlayıp...
©senyoksun_
L