Öznesi şuursuzdu.
Bugün bu yüzden,
Elimi ayağımı çektim hayattan.
Kuşlar öyle çokken,
Sen hâmuş bir bülbül olacaksın diyor.
Elvan elvan açarken çiçek,
Tam minnetlik bir duâyı andırırken sular,
Bana kaktüs,
Bana çöl diyor.
Veyloldum gökyüzü,
Üzerimden üç bulut gölgesi geçti,
Ve sahil yolu artık dar geliyor ayrılığa.
Sirkeli su bulandırıyor aklımı,
Sivriliyor tenim.
Leylekler son bebeği de teslim etti.
Göç onları Afrika' da
Toprak avuçlu bebeklerin
Kokusuna zorluyor.
Mevsimler sâyesinde,
Bir bir yoluna giriyor her şey.
Son nefesinde yaşamak ümidi geliyor Kumral kelebeğe.
Bir şafaküstü,
Yaklaşıyor, yağmur toprağa.
Kurak bir iklimde
Gayzer istiyor benden kaderim.
Sonra anlamsızca,
Güneşi yükseltiyor birden.
Bana gördün diyor
Sonra öl diyor...
Bu amansız
Kuş kubbe...
©aspidistra
A