Yastığa düşerken başım
Sayacak koyun kalmadı
Şafak vaktinde sızmaya bırakıyorum
Kanayan kalbimin uyuşukluğunu
Çünkü gözlerin değdi
Uyku girmeyen gözüme
Odama dolarken yokluğun
Seslenecek hitap kalmadı
Hâl böyle ve
Neyim olduğun belirsiz...
Bu acı verici ve oldukça sevimsiz
İnsanoğlu acı çeker, çektirir.
Mutluluk fikri tahrik edici
Bütün yalanlar gibi cazip..
Fakat bir yalana daha aldanacak gücüm kalmadı
Özgürlük bir gün de olsa
Varolmakta kelebek kanadı
seni sevmek gibi..
Hem baksana
gökyüzü diyorum
belki de sadece kuşlar uçsun diye vardı..
M