Küsmüşüm sevgili seni bana hatırlatan ne varsa hepsine küsmüşüm
Seni gördüğümden beri aşk denilen illete düşmüşüm
Ne zaman düşse hayalin aklıma ben bu yuregi ortadan ikiye bölmüşum
Seni sevdim seveli sevgili ben ne zaman sessiz ne zaman sensiz kalsam yaşarken ölmüşüm
Küsmüşüm sevgili ne zaman gece çökse ne zaman sensiz kalsam uykuya yatağa yorgana bir çocuk misali küsmüşüm
Dünya misali sevgili bir çift gözlerinle hayalinin etrafinda acıyla hasretle dönmüşüm
Ne kadar da körmüs yüreğimin gözleri ben seni sanki son nefesimde görmüşüm
Her gece uykularımı yokluğunla özleminle bölmüsüm
Küsmüşüm sevgili kaleme kağıda seni içimde yaşatan ne kadar duygu varsa hepsine birer birer küsmüşüm
Bu benliğimi bedenimi yüreğimi seni düşünürken meğer kadar çok yormusum
Kimseler çözemez olmuş beni sanki üç bilinmeyenli denklem gibi zordan da zormusum
Küsmüşüm sevgili küsmüş akıp giden zamana geri getiremedigim senli hatiralarima tepeden tırnağa benliğime KÜSMÜŞÜM KÜSMÜŞ SEVGİLİ
©ramo01
🇷