Her sabah,
Günün seni bana getireceğini umarak,
Her gece,
Rüyalarıma gelmeni dileyerek girdiğim yataktan,çıkıyorum..
Ne sen geliyorsun..
Ne ben gelebiliyorum.
Senden uzakta,
Sana dair,
Temenni ve dualarla yaşıyorum.
Dünya bile;
Duaların üstünde dönüyormuş ya..
Bende öyle işte..
Dümeni bozuk,
Rotadan sapmış,
Fırtına da,kayalara çarpa çarpa dağılmış..
İki ileri bir geri,
Cıvataları gevşemiş bir gemi misali..
Niyetini kaybetti yüreğim..
Masumdu oysa avuçlarında ki yüreğim..
Kalbim,göğüs kafesimde mahkum şimdi.
Parmaklıklar ardından bakıyor,
Gökyüzünde parlayan,
Pusulası kutup yıldızına,gönül gözlerim..
©merves
M