Ay'a çarptı kutsal kutup yıldızı.
Cennetten bir çift gül düştü,
Biri beyaz, biri kırmızı.
Üfledi nurundan, bahşetti semadan,
Ay'ı asude bir yaldızla süsledi yaradan.
İlk kez doğdu güneş, ilk kez göründü dünyadan.
İlk kez hava ısındı bir Haziran ayından.
Bir ömür yetmez altı yılı anmaya.
Altı yıl cennetin kokusu duyuldu yakından.
Mecnun'u kıskandıracak yüce bir sevda,
Leyla'yı gama düşürecek kadar büyük bir aşktan,
Geriye yıldızlar kaldı geceye maşuktan.
Kutuptan seyreder şimdi yıldızsız bir subay.
Yıldızı seyreder oldu kavuşmayı bekleyen ay.
Toprak kapladı cennetin misk kokusunu.
Yedi kat semaya uğurladı sevgilisini, dostunu.
Ardında bir boynu bükük bıraktı Allah'a emanet edilen.
Allah'a emanet bıraktı giden, Firdevs'e giderken.
Gözlerin nuru tükendi al bayrağı gömerken.
Şimdi bir garip, bir derdest kavuşmayı bekleyen.
Kıyamet günü güler ancak sevgiliye giderken.
Böyle bir sevda görülmedi; evvelden, ahirden.
©bilaloruç
G