Kuyu

Ben hasretimi astım bir ağaç dalına.
Sert rüzgârlar alsın götürsün çok uzaklara.
Boran yağmurları sel olsun aksın diyarlara.
Bu hayal kırıklığını ekelim susuz topraklara.
Göz kapaklarım iyice ağırlaştı, uykuya meyilli.
Yatacağım bir yer yok, bu dağ, bayır eğimli.
Ateşböcekleri aydınlattı geceyi, hayli sevimli.
Tabiat ana beslemiş bu toprakları, ondan bu kadar verimli.
Gönül kuyusu çok derin,
Sarkıtacağım bakraç yok
Bu yaşadıklarım çok ağır,
Dengeleyen sarkaç yok.
Saatler ilerledikçe soğuyor bedenim,
Üşüyor ellerim.
Yakacağım ateşe bir kaç parça odun yok.
©ikrar