Güneş doğana kadar dinledim kendimi ...
Aydınlık karanlık gibi çöktü içime gene .
Aklım almıyor dünyadan nameleri bazen
Yalana tok karnım benim, insanlar aç ama.
Doğruya koşarken, kefaleti gençliğim oldu
İnandım ve kaybettim huzurumu cennette.
İçimden tüten ateşin sesi suya eş değer mi
Ben yanarken kimin seli beni boğup geçti
Uyku esir aldı duygularımı gece yarısı
Sanki bu saatler ömrümün yarısı gibi
Anlam çıkarmak için yazdım da okudum
Her defasında düştüğüm kuyuda ayıldım .
©alicepni
A