( ORTAK ŞİİR )
sen ve mavi bir yeryüzü ağacı gibi temiz sade dingin
kıskacında neler tutuyor zaman
ruhumla kaybolmalıydım senin ıslak derin gözlerinde
senin gözlerin kuyu
avare ben...
avare ben...
Rüzgârla savrulan ama hasretle yanan avareyim ben
umutsuz doğada kök salmak isteyen gül tomurcuguyum ben
Sen de o Güle meftun bülbül ama acmayan gulumun can düşmanı
ya öldür beni ya da biraz sen sev beni Avare ..
bir rüzgar bir rüzgârı boğdu
böylece tabiat dağıldı yüzümde
ağaç kurudu
zamansız ikilemlerin sarkacında gül ve bülbülün muhabbetiydi
asıl paye....
Bir tutam damla düştü
gök yüzünden bulutlar yere indi hüzün içeren tebessüm etti gül
ama avare ağladı susmadi cunki
o da meftundu
kalbinde bir sevgi
kalbinde bir düğüm
kızıl güllere aşık
Ş