Bunca keder bunca eziyet neydi böyle?
Yaşanılmaz bir hayat yaşıyorum sanki,
Buraya ait değilmişim gibi.
Nereye ait'im, onu da bilmiyorum,
Bana yer yokmuş gibi hissediyorum.
Ne tarafa gitsem karanlık,
Ne tarafa gitsem yalnızlık.
Yorgun bir bedenin içine hapis olmuşum.
Ruhum kanatlarını çırpıp süzülmek ister, Allah'a doğru.
Nağmeler işitilir göğün kubbelerin de,
"La Tahzen" diye...
Gönlüm ferahlar, gözüm yaşarır, utanırım.
Bulmuşum yüreğim'de ki o ince sancıyı.
Ağla yüreğim, ağla..
Sen bittim dersin, O yettim der...
Minnet eyleme yeryüzü mahlukatına!
Kendisi acizliğin batağın da boğulurken
O mu kurtaracak seni bu acizlikten, bu sıkıntıdan.
Nur'u her yana yayılmış bir Rabbin,
Yakınlar da seni bekleyen peygamberin var...
©pofudukbir
P