Kalemin yazamadığından değildir dizelerim
Lakin dilin söyleyemeyeceği türden kelimelerim
Sınırlarını aşmış bir yalnızlık içindeyim
Birazda kan revan pusulara gebeyim
Tepeden tırnağa lafügüzaf..
Kâr etmez cümlelerin içindeyim
Bilinmezliğin çokta bilinmediği
Pervasız..
Aheste..
Dibinde en dibindeyim.
Yaşamak misali ..
Üç vakte esir yıllar..
Çokça kırgınım aslında
Unutulmaya yüz tutmuş bir ben.
Acınası hayallerimin içinde ,
Hayal etmeyi bile sevdiğim..
Ürkek bir kuşun kanadına asılmış
Umut yoksunu bir sevdadan geçtim.
Dedim ya tepeden tırnağa lafügüzaf..
Viran..
Başı boş..
Dikenli tellerle dolu sarp yamaçlar aştım
Bitik ve de bıkkın..
Ondandır bu boşvermişliğim ..
Ve sislidir gökyüzüm,
Yıldızlarım hep karanlık..
Işıksız..
Birde sarı tozlu hatıralar..
Güz dökerken yaprağını
Terk ettiğim o şehirde.
©cennetce
C