...Herkesin bir hikayesi vardır aslında;
Camıma vuran yağmurun sessiz çığlıkları alıp götürüyor beni,
Kafamı gökyüzüne kaldırıp tüm hücrelerim ıslanana kadar içmek istiyorum seni...
Bu şehir yoksun,
Gündüzün seher yeli yağmurun mis kokusuna karışırken,
Avuçlarımla tutmak istiyorum nefesini...
Huzurlu bir battaniye gibi üzerime çekip,
Sarmalamak istiyorum hislerini...
Ellerin ne kadar üşümüştür şimdi.
Saat 8.30 göğsüme batıyor akrep.
Ne var ki her yer ince karanlık.
O kadar da görünmüyor gurbet...
Bir sızı duyuluyor birden ruhumda,
Dans ediyor kelebekler yağmurun sesiyle odamda...
Ben lahzası sende durmuş meramımda...
Haykırıyor özlemin gizli avazları,
Bir dua oluyor titrek yarınlarda.
Nergis kokuları sarıyor her yanı.
Yine alamıyorum seni yanıma...
Uzaklar uzanamıyor bana,
Ne yana baksam ayrılık konvoyları.
Bir çay demliyorum yokluğuna,
İçiyorum gözlerine, içiyorum ellerine,içiyorum arşa,
İçiyorum korkaklığına karşı...
©zümrdanka_
Z