Bahar bulutu kapladı gökyüzünü.
Sanki bütün elemlerini atıyordu yeryüzüne.
Birden hafifledi gökyüzü,
Aheste aheste açılan bulutlar,
Mavinin gülüşünü güneşin sıcaklığıyla
Birleştirip hazan kokusunu arkasında bıraktı.
Ve çiçeklerin üzerindeki damlalar,
İrem bağına götürüyordu gözleri.
Hele mübarek sesiyle öten kuşlar,
Lale renginde bir arzuyu kucaklıyordu.
Tesadüfki sen göründün uzaktan.
Bütün bu güzellikleri unuttu aklım .
Nasılda hatırlamam semadan gelen
Hülya ile dolu, yeryüzünü kıskandıran
Çehreni.
Hadi öyle hareketsiz durma!
Bu düzen güzelliğini senden alıyor.
Tahammül edemez kırgın gözlerine .
Şevkle , arzuyla öyle bir bedenle
Ait ol ki evrene ,
Nasıl canıma can katıyorsan,
Yeryüzüde şenlensin o aydınlığınla.
S