Eftelya,denizlerde yaşayan güzel kadın
Gecenin en karanlık vakti Güneş'e
Eftelya,denizlerde yaşayan güzel kadın
Işıkların en güzelini satardı beşe
Bir gün gizlice gaipten bazı adamlar
Eftelya'yı kaçırdılar daha güneş yakmadan
Doldu asumanın kirpiklerinde gamlar
Bir limana bırakıp gittiler ardına bakmadan
Güneş gökte yavaşça yükselirken
Eşkıyalar Eftelya'yı gördü limanda
Yolda kendilerine doğru gelirken
Bir ağ attılar kıza tam da o anda
Eşkıyaların başı sırıtırken zevke gelip
Deliverdi kalbini bir esrarlı pirinç ok
Okçular devam ettiler gayet şevke gelip
Ve ardından fırlattılar daha birçok
Eftelya cesetlerin arasında dehşete düşmüş
Baktı bir zaman sonra okların geldiği yöne
Bir güzel gördü ki hayalete dönüşmüş
Muhafızlar etrafını sarmış döne döne
Hayalet güzel geldi Eftelya'nın yanına
Sardı etrafını altın zırhlı muhafızlar
Eftelya'nın bir korkudur düştü canına
Korku ki karanlık bir yara gibi sızlar
Kendini toplayıp lafa girdi Eftelya nihayet
-Kimsiniz siz neden bana dost görünürsünüz
Neresidir bu dağ,taş,deniz,bu vilayet
Ya bu kılıçları,mızrakları niçin bürünürsünüz
-Ben senden farklı değilim kader ortağım
Dedi Ariel kulağına fısıldayarak ve ekledi
Sakinleş biraz Eftelya,su iç,işte bardağım
Beni buraya getiren de burada bekledi
-Varsa şayet aramızda yaman bir kaptan
Gel kaçalım,kaderimizi su yazsın
Köhnemiş,üç kenarlı,mavi bir liman...
-Beni o limana çıkaramazsın
Gidemezsin hiçbir yere buradan başka
Seni buraya getiren benim güzel Eftelya
Dahil oldun bundan böyle sen bu aşka
Seni yerin artık herkesten özel,özel Eftelya
Eftelya bakarken gözleri esefle dolu
Gittiler som ateşten yaratılmış bir yapıya
Ve bir vakit sonra bitirip uzun yolu
Vardılar o meşhur müzehhep kapıya
-İşte senin yeni evin burasıdır,nûrlu melek
Kendini sarayının debdebesine bırak
Senindir şu kaftan,şu som altından yelek
Balkona çıkıver de halkına,ülkene bir bak
Eftelya o anda çekip kılıcını muhafızından
Dayadı Ariel'in sütten çıkmış boynuna
-Kimsin sen,neresi bu altın zindan
Söyle,yoksa beni mi alacaksın koynuna
Muhafızlar hemen atıldılar üzerine kızın
Biri baltasının sapıyla bayılttı kızı sertçe
Bunu görünce Ariel bir hışımla ansızın
Vurdu o ahmakların boynunu mertçe
Sonra Ariel yatırdı Eftelya'yı gül dolu yatağa
Ve kondurdu yanağına en güzel bûsesini
Bûse tesirini gösterdi,kız kalktı ayağa
Döndürdü nidaya hüzünlü sesini
-Sen prangaları bağlayan bir gardiyansın
Bense masum bir mahkum
Demem asla geri ver hayatımı,ver de yansın
Hayatım diye,bilirim,yasak bana deniz,kum
-Sen hoş nigâhlı bir ahusun burada
Bense seni avlayan bir canavarım
Yok çağıracak biri de imdada
Bu sarayda bir sen varsın,bir ben varım
Dört asırdır benimdi bu çirkin beden
Dört asırdır burada hüküm sürerdim
Ben de senin gibi zorla buraya gelmeden
Ne güzel bir hayatım var derdim
Günlerden birinde,günlerden birinde bana
Bu güzel kalpli çirkin beden verdi gönlünü
Ben de kendi topraklarımdan içim yana yana
Bu diyara sultanlık için geldim bir kış günü
Eftelya,denizlerde yaşayan güzel kadın
Artık sen sahibisin bu kalbin benle beraber
Eftelya,denizlerde yaşayan güzel kadın
Artık bu ülkede senin de hükmün geçer
©şair-i-dem
Ş