Karaborsa savaşlar,
Galipleri mutsuz!
Kaynarken ruhum sızlayarak,
Yerimden kıpırdayamıyorum.
Zırhım delik,
Gücüm malup,
Sesim soluk,
Kaç gün eskittik bilemiyorum...
Bazı zamanlar diyorum.
Kendime,
Kendimle kendime,
Ne güzel savaşırdık.
Ne kelam öperdik hecelerde,
Artık şiir olamıyorum...
Bir şiir,
Bu şiir kaç para ederdi,
Ölüme denk düşer miydi sözler?
Gözlerinde doğmuştum oysa gecenin,
Daha kaç ölüyü taşır bedenim!
Sessizlik...
'na mümkün vaatler,
Ortasından kırılmış bir yelkovan
Akrepten dayak yiyen.
Ve namlusu gözünde gözyaşı,
Kirpiklere tutunmuş,
Düşmeyi bekleyen.
Şimdi latife bütün sözler,
Bu savaşta,
Bu şiirde,
Burda biter...
©zümrdanka_
Z