Güneş doğuyordu kente
Sokaklar başkalarının oluyordu yine
Sen sokakta bir kaldırım taşı
Sessiz, cefakar, hüzünlü şehire
Renk katıyordu güzelliğinle
Ayak sesleri kulağıma geldikçe
Canım yanar içten içe
Kalbimde bir ağrı var
Sokaklar başkalarının yine
Ağlarım yine kendi halimde
Buz oldum eriyorum
Alev oldum yanıyorum
Göğsüm bir yangın yeri
Ben benliğimi kaybediyorum
Sokaklardan her sabah uzaklaşıyorum
Şehir adını haykırıyor
Haykırdıkça gürleşiyor
Sen bahçemde bir incir ağacı
Şehiri tatlandırdın
İncirlerin her sabah daha da güzelleşiyor
Bana diyorlar artık deli
Benim her anım duygu seli
Sen sabahımda bir serçe sesi
Konmuşsun ama bir başkasının eli
Benimki bir gariban hali
Kanatlarını başka ağaçlara çırpma
Çırparsan da uzaklaşma
Sen bana kon diye ağaç oldum
Oldum da yuvanı kurdun
Sen yuvanı bırakma
Yapraklarımı kurutma
Sonbahar gelse de uzaklaşma
Ben yeşeririm sen oldukça
Yeter ki duyayım sesini her sabahımda
Sen kalbimde bir Leyla
Ben mecnununum bu dünyada
Bırakma ama beni çöllere
Bulutum ol gitme
Yağ her özlediğimde üzerime
Yağmıyorsan da terketme
Değmesin sensiz güneş tenime
Gözlerim gözlerini arar
Aradıkça daha çok kanar
Kanarsa ağlayarak yatar
Bu bedenden kendini saklama
Saklarsan da bekle ama
Ulaşacağım sana
Gitme benden başkasına
©cladnkiuss
C