Bilmem ki, hangi asrın hangi kor yerindesin...
Bilsen bir, yüreğimde ne kadar derindesin...
Hasretle bekleşiriz, yağmurlarla yağarsın.
Kim bilir, ne zamandır ve ne kadar ağlarsın...
Bekleme, bu yol senin; belki bizim değildi.
Eşyanın gölgeleri toprağına eğildi.
Bu ne büyük bir lütuf, bilsen, ne kıymettesin...
Bir cisim gibi, sanki tırnakta ve ettesin.
Çeke çeke her yere ulaştırırdı Rabb'im!..
Belki bunları yazmak, değildir benim haddim.
İşte mânâ, işte söz, görmeyen ne anlasın?
Sensizliğin esrarı gönüllerde çınlasın...
Sessizliğin esrarı gönüllerde çınlasın...
©uludag
V