Kendimi bir haydut gibi,
Sürgün ediyorum yarım kalanlara..
Bir çiçeğin son yaprağı gibi;
Umutsuz, hevessiz, ve hedefsiz;
Solmaya mahkum olarak,
Yaşamaya kalkışıyorum hayatı.
Sevince öyle çok seviyorum ki;
Kalbimle aklımı yargılıyor,
Kendimi düşman biliyorum.
Acısız ve yarasız bir aşkı,
Sonsuz kılmak istiyorum.
Bu yüzden, Lila; bu yüzden hep uzaklar..
Her tarafta, mayınsız tuzaklar..
Kalbim kime çarpsa, taş..
Kalbim kimdeyse, toz..
Düşürdüğüm kadar, değerimi;
Düşürmedim hiç bir şeyi.
Önemi yok.
Düşüncesiz birini sevmiş olabilirim,
Ama düşünmeden seven de bendim.
Bir köşede bırakırken gururumu,
Nereden bilecekti onurumu?
Sevda'dan yana aciz düşmüş sözlerimi,
O'na karşı kan ağlayan gözlerimi..
Nereden bilecekti, Lila?
Nereden bilecekti,
Başa yalan karıştırınca;
Sonların bir son olmadığını,
Bir şeylerin gerçekten hiç bir zaman,
Gerçekten başlamadığını.
Hak önce bilince düşsün.
Körler her zaman, kör olarak kalacak.
Zehra Yaden
[ 08 Mart 2024 ]
©zehrayaden
Z