O kara sevdaya tutulduğum günden beri
Dalıp gitmişim, dalgaların sesine aldırış etmeden
Fırtınalar esiyordu yüreğimde
Dönüpte limana atamadım kendimi
Çığlık çığlığa bağırıyordu bir ses!
Ama duymuyordu nefes;
Her yer karanlık yoktu bir ışıltı güneş
Kanarken içim, içimden çıkıp gülemedim.
Sürüklenmeye başladım, elimden gelmiyordu birşey!
Acılar içerisinde kıvranarak kurtarmak istedim kendimi
Sessizdi yine her yer, yoktu hiç kimse!
Yaralı bir beden, kıyılıyordu içimden.
Ben boğuluyordum bu kara sevdanın yüzeyinde
Atan bulur çıkarır sandım belki de
Koyverdim kendimi bıraktım derinliklere
Kimseler tutmadı ki kanadımdan, savrulayım bir yerlere!!
©okanakilli
O